#1

Het Eilandverhaal

Het nieuwe natuurmuseum met zeeaquarium op Terschelling is een gebouw dat gevormd wordt door de relatie tussen ruimte en tijd. Het project begon met een zoektocht naar de identiteit van Terschelling en de rol van het huidige museuminstituut. Als locatie heb ik een hoog duin tussen het oude dorpscentrum en het natuurgebied de Noordvaarder gekozen. Een plek die door zijn strategische positie in het waddengebied het decor is geweest van vele oorlogen. Hier liggen de restanten van een groot Duits kazemattenstelsel. De twee grootste bunkers van dit stelsel gebruik ik als wateropslagplaats. Door deze bunkers die 10 meter in hoogte verschillen, met elkaar te verbinden ontstaat er een natuurlijk zeewaterverloop. De 100 meter lange verbinding tussen de bunkers, het zeeaquarium, wordt gemaakt van staal en glas. Door de constante spiegeling van het water en het licht in deze verbinding lijkt het aquarium oneindig groot. De museale en publieke ruimten zijn verweven rond dit aquarium. De vissen in het aquarium kan men vanuit deze ruimten op veel verschillende manieren ervaren. Het aquarium vormt de ruggengraat van het gehele plan.

De schaal van de publieke ruimten en de ruimten voor educatie en vermaak corresponderen met de schaal van de bebouwing in het dorp. De publieke ruimten worden in zijn geheel overspannen door de houtconstructie. Dit zorgt ervoor dat ze vrij indeelbaar zijn en in de wintermaanden gebruikt kunnen worden voor de activiteiten van de eilandbewoners. Ook de publieke ruimten zelf worden uitgevoerd in natuurlijke, vergankelijke materialen. Zo krijgt de natuur vrij spel zodra er geen behoefte meer aan deze ruimten is.

Alle museale ruimten zijn daarentegen gevormd uit kaal beton. In elke ruimte wordt één van de zeven unieke landschappen van Terschelling behandeld. Elke sculpturale en bijna schaalloze ruimte opent zich naar het desbetreffende landschap en kadert zo het uitzicht in. Hierdoor krijgt iedere ruimte toch een eigen identiteit. Een wandeling door het gebouw benadert de beleving van een wandeling door deze zeven landschappen. Net als de bunkers, die gebruikt worden als wateropslagplaats, vormen de museale ruimten een soort bunker. Ook deze bunkers mogen later onderdeel worden van de natuur, maar blijven de herinnering bewaren aan de natuur van nu.

volgende realisatie >